| FUJI's profileBe SmiLE `·.¸¸.·´´¯`··._...PhotosBlogLists | Help |
Be SmiLE `·.¸¸.·´´¯`··._.· Be SmiLE ·¸.·´¯`·.¸><((((º>ยิ้มรับกับทุกสิ่งที่เกิดเพราะย้อนกลับไปแก้ไขไม่ได้ ทำวันนี้ให้ดีที่สุด
7/30/2006 PuaY rEtuRn
โอ ....โห หายไปนานเลยอ่ะ ม่ายได้อัพซะนาน .... มารู้ตัวอีกทีก็เลยมาหลายเดือน .... ทำไปได้ !!!
ช่วงนี้ชีวิตม่ายมีอาร่ายหวือหวา ไหมก็ออกไปข้างนอกนิดๆๆหน่อยๆๆ
รู้สึกอยากกลับไปเรียน เหมือนว่ามันจะอิสระกว่าตอนนี้
ตอนนี้มีโปรแกรมจะไปเรียนต่อนะ
เห็นฉานบอกจะไปหลายทีแต่ม่ายเหนไปสักที
พอคิดว่าต้องไปอยู่คนเดียวมันก็ฝ่ออะ แต่คราวนี้มีหลักแหล่งแล้ว เพราะตามเขาไป
เรียนพวกภาษาอ่ะ
เขาจะไปปลายปี ก็เลยขอรายละเอียดซะเลย เหนว่าสมัครทันก็เลยรีบสมัครซะเลย อิอิ
เส้นยาแดงฝ่าแปด เข้าส่งหนังสือตอบรับกลับมา
แต่ว่าญาติไปเรียนตั้ง หกเดือน แต่ข้าพเจ้าก็กลัวเหงาอีกเช่นเคย
เลยเลือกคอร์สแค่ สามเดือน เป็นคอร์ส ลองเชิง (หลงดีใจอ่ะดิ คิดว่าจะไปนานใช่ไหม ไม่มีทาขาดเราไปนานเดี่ยวเพื่อนๆ เหงา อิอิ) ส่วนอังกฤษก็คิดว่าอยากไปอยู่อ่ะ แต่คงต้องเป็นปีหน้าแล้วหละ
3/28/2006 หลังฝน
ใกล้จะถึงสงการต์แล้ว เพื่อนๆๆมีโปรแกรมไปเที่ยวไหนกันอ่ะ สงการต์ที่ไหร่ เซ็งจังเพราะเพื่อนๆๆมักไปเที่ยวแล้วลืมเรา แงงงงง้ๆๆๆ ปีนี้จาลืมเรากันไหม
แต่ว่าถ้าใครม่ายไปไหนก็ วันที่ 16 เราจานัดนะ มากันหน่อยน่ะ นัดเลี้ยงวันเกิดล่วงหน้า 1 วัน
เพราะวันจิงจาอยู่กัยที่บ้านอ่ะ
----------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------------
เดี่ยวนี้ม่ายค่อยได้อัพเลยอ่ะ ช่วงนี้มีแต่เรื่อง แย่จัง
3/8/2006 มา.....แว้วววว...
2/2/2006 อิอิภึงเพื่อนๆๆที่แวะเวียนเข้ามานะจ๊ะ
ตอนนี้ยังไม่ค่อยว่างที่จะอัพน้า และก็ยังไม่มีเรื่องอะไรใหม่มาเล่าให้ฟัง ยังไงก็จะรีบอัพนะจ๊ะ
เข้ามาก็เม้มไว้ด้วยนะจ๊ะ
คิดถึงเพื่อนๆๆจัง 1/8/2006 ประกาศ
ป๋วยจะรับปริญญาในวันที่ 21 มกราคม 2006 ที่ศูนย์ประชุมแห่งชาติ สิริกิต์ เวลาประมาณ 12.45 คงออกมาแล้ว [เฮ!!!!!
ในวันงาน ป๋วยอยากให้เพื่อนๆๆมาถ่ายรูปด้วยกันน๊า เพราะปริญญาไม่ใช่ว่าจะมีได้บ่อยๆๆอ่ะ
ถ้าวันที่ 21 มกราคม คิดว่ามาไม่ได้ ก็มีวันที่ 14 มกราคม 2006 นะ เป็นวันที่จะต้องไปถ่ายรปหมู่ของคณะอ่ะ ที่มหาวิทยาลัย เอแบค บางนา {ถึงจะไกลหน่อยแต่ถ่ายออกมาจะสวยมากเลยนะ และก็มีมุมให้ถ่ายเยอะกว่า}
.
ป.ล. เพื่อนๆๆ บางคน ถ้าม่ายได้โทรไปบอกเอง 1/3/2006 happy new year12/13/2005 ข่าวปีนี้เพื่อนๆไป ฉลอง X'Mas ที่ไหนกันอ่ะ อย่าลืมชวนกันน๊า
![]() ท่าทางเราคงต้องฉลองคืนอีฟคนเดียว
วันที่ 15 ธันวาคม 2548
ทำงานเมื่อวานเป็นวันสุดท้าย พอจบงานปุ๊ปก็รับเงินปั๊ปแต่กถูกหักค่านู้นี้อีกหล่ะ แต่ช่างเหอะ ก็พอโอ.เค.แล้วล่ะ
![]() อันปราสาทไม้เนี้ย ตั้งอยู่ที่ พัทยา ตรงซอยนาเกลือ 12
เป็นปราสาทที่สร้างด้วยไม้แกะสลักทั้งหลัง แกะลายเยอะมากกกกก
แล้วเขาว่าม่ายใช้ตะปูอ่ะ เป็นสถานที่ท่องเที่ยวที่เรียกว่า
Unseen in Thailand ค่าเข้าชม 500 บาทถ้วน
โอ้โหค่าเข้าแพงมากกกกก
ไปมากะนู๋เม้ง แต่พอเห็นค่าเข้าก็เลย ม่ายเข้า แล้วกลับมาก็เสียดาย
เพราะอยากเข้าไป มาครั้งนี้เลยตั้งใจไป
หอบเงินค่าแรงที่ทำงานตัวเป็นเกลียวหัวเป็นน๊อตไปเลยนะเนี้ย
ค่าเข้าตั้ง ห้าร้อย กัดฟันจ่ายเลยน๊า (ตั้งแต่ทำงาน
รู้เลยว่าเงินทองนั้นหายาก) แต่ม่ายผิดหวังอ่ะ
ตอนเข้ามีรถม้ามารับพาเข้าไป เท่ห์ดีนะ แต่งงว่าไหมเขาต้องปิดตาม้าก็ม่ายรู้ใช้บังคับอย่างเดียวเลย
มีปลาโลมาด้วย น่ารักมาก แต่มีตัวนึงเจ้าเล่ห์นะ
จะให้จับต่อเมื่อมีอาหารมาล่อ ผิวปลาลื้นมากเลย
ลูบหัวด้วย ตัวกำลังจาเป็นสีชมพู
แล้วก็จามีไกด์พอเดินดูปราสาทและอธิบายละเอียดอ่ะ
ดูแลดีมากๆๆๆ ม่ายรู้สึกเสียดายตังค์เลยนะ เพราะคิดว่าคุ้ม
ข้างในสวยมาก เป็นงานแกะสลักทั้งหมด เป็นของดีๆๆ
![]() ที่ยังมีอยู่ในพัทยา ใครสนใจลองไปดูนะ เราชอบม๊ากเลย
(ตอนเดินข้างในมีหมวกวิศวะ ให้ใส่ด้วยเพื่อความปลอดภัย)
อากาศตอนนี้ก็น่าไปมากๆๆเลยอ่ะ ลมกำลังดี
แต่หนาวหน่อยนะ ถ้าขี้หนาวเอาเสื้อไปเผื่อจาดีกว่า
แต่เสียดายถ่ายรูปไปตั้งเยอะ แต่ใช้ไม่ได้เลยอ่ะ
ตั้งขนาดภาพผิด ทำให้ภาพมันเล็กมากๆๆด้วย ขยายม่ายได้ ใครรู้วิธีแก้ช่วยบอกหน่อย12/7/2005 เม้ง....เกิด
ช่วยกันอวยพรหน่อย เอาหล่ะนะ 3........2......1........
To Mengky
7 DECEMBER Wish you happy naa
อ้า.....กลับมาเขียนให้ต่อเนื่องจากข้อความข้างบนนี้เขียนในที่ทำงานอ่ะ ก็เลยเขียนนิดเดียวแล้วก่อน ม่ายมีคีย์บอร์ดด้วย (ช่างน่าอนาถ) ต้องใช้บนหน้าจอ มันลำบากอ่ะ ม่ายมีภาษาไทยด้วย วันเกิดของเม้งกี้ ปีนี้นู๋เม้งอายุเท่าไหร่ล่ะเนี้ย .... ห้าสิบต้นๆๆนะ ที่จำได้อ่ะ (ทำไมเพื่อนแกเร็วจัง..อิอิ) แต่รู้จักกันก็มีให้ของขวัญเมื่อปีที่แล้วอ่ะ แกจำได้ไหมอ่ะ ที่หาญกันหลายๆๆคนอ่ะ .. อิอิ หมวกสีเขียวไง สีโปรดแกเลยน๊า ปีนี้จาเอาไรดีอ่ะ ให้ใจล่ะกัน
ขอให้เม้งกี้มีความสุขมากโข (โอ้โห) ร่ำรวยเงินทอง หน้าที่การงานดี มีความรัก happy happy น๊า ... สาธุ แล้วก็ขอให้คำอวยพร บังเกิดแกข้าพเจ้าและเพื่อนๆๆข้าพเจ้าทุกคน ถ้วนหน้าจ้า ... อ่ะ ว่าเรื่องวันเกิดเม้งต่อ ปีนี้ไหมไม่มีโปรแกรมเลี้ยงเพื่อนๆๆเลยเหรอ เนื่องจากกินฟรีมาหลายปีแล้ว ...555 คิดได้อย่าลืมโทรบอกเน้อ
คิดถึงเสมอ .... รักนะ...เด้กโง่
ป.ล.รู้จักนู๋เม้งได้ที่นี้จ้า ====>
12/4/2005 -_-'11/29/2005 รักพวกแกนะ![]() ป.ล. ส่วนเพื่อนๆๆที่จบพร้อมกันก็ อย่าลืมมาถ่ายรูปด้วยกันนะ
วันถ่ายรูป---วิทยาเขตบางนา
วันจริง---ศูนย์ประชุมแห่งชาติสิริกิต์
![]() ![]() อยากกอดพวกแกไว้แน่นๆให้อยู่ข้างฉันไปตลอดจัง
ถึงเพื่อนๆๆๆ
คิดถึงพวกแกง่ะ
ตอนอยู่หอยังไงก็ต้องได้เจอกหน้ากัน ถึงแม้จะอยู่บ้างม่ายได้อยู่บ้าง
แต่ตอนนี้ม่ายค่อยได้เจอใครเลยอ่ะ .... เหงามั๊กๆๆๆ พวกแกก็รู้นิ ถึงไงเวลาฉานกลับหอก็ต้องโผล่หน้าไปให้พวกแกเหน
แต่ตอนนี้ม่ายรู้จะไปผลุบๆๆโผล่ๆๆห้องใคร
ช่วงนี้ฉานก็มีปัญหากับที่บ้านอ่ะ รู้สึกม่ายดีเลยอ่ะ ม่ายรู้ว่าจะไปพึ่งใครดี เมื่อก่อนเวลามีเรื่องกลุ้มใจก็ได้พวกแกคอยแนะนำ แต่ตอนนี้มันห่างกันว่ะ ม่ายอยากเอาเรื่องไปให้พวกแกมานั่งฟัง ... เกรงใจด้วย แต่ก็เอาเถอะ ยังไงเราก็จะสู้ต่อไป
เจเดย์----แกนี้เปนคนแรกเลยที่ฉานรู้จักรู้จักกันมา
โคตรนานเลยเนอะเริ่มด้วยแกถามฉันว่า ไปเข้าห้องน้ำไหมไง
ตั้งแต่เข้าไปเรียนที่abacแล้วอ่ะ
ถึงแม้จาหายไปในตอนปีสอง เนื่องจากว่าแกอยู่หัว
หมากและฉานอยู่บางนา ตอนอยู่ปีหนึ่งก็ขำดีเน้อที่
ไปสยามอ่ะที่แกพยายามอยางสูงที่จะให้ฉานซื้อรอง
เท้าใหม่ เนื่องจากแกม่ายพอใจคู่ที่ฉานใส่อยู่ แล้ว
ก็ได้ซื้อคุ่ใหม่จนได้
แล้วอาการปวดหลังแกเปนไงบ้าง...ดีขึ้นไหม ฉานเจอที่นวดแบบใหม่ไว้จะโทรไปบอก
![]() ก้อย----แกฉานก็เจอพร้อมๆกันกับเจเนอะ เข้ามาเรียน Intensive
พร้อมกัน ฉานเรียนEng กับแกเกือบทุกครั้งที่เลยเน้อ
กรี๊ดหนุ่มห้องEng ประจำเลย..อิอิเมื่อก่อนนี้เวลามีไรโทรหา
แกก่อนเลยแกเปรียบเสมือนที่ปรึกษาของฉันและก็ต้อง
ขอบคุณแกเน้อที่มีแกคอยเข้าใจฉานตอนที่
ฉันมีเรื่องอ่ะตอนปีสองอ่ะ เรื่องบัตร Dream อ่ะ
โคตรซึ้งแกเลยเรื่องหนุกๆๆกับแกนี้เยอะเนอะ
เพราะแกกับฉานลงเรียนวิชาเดียวกัน
บ่อยๆๆตอนก่อนที่จะเลือก เมเจอร์อ่ะ
อ้อแล้วแกก็เหนฉานหลับในห้องบ่อยสุดเลยอ่ะ...เขิน
![]() เม้ง----ฉานกะแกมาเปนรูมเมทกันได้ไงก็ไม่รู้เน้อ
ตอนแรกยัง งงอยู่เลย แต่ก็ดีแล้วหล่ะที่ได้อยู่กะแก
ขำดีแต่อย่าโกรธ ฉันเลยนะที่ฉันม่ายหายหัวอ่ะ
ม่ายรู้จะทำไงดีอ่ะ หวังว่าแกคงเข้าใจฉานนะ
อ้อแล้วก็ที่ทำให้ตกใจตอนกลางคืนด้วยอ่ะ
ก็แกชอบอ่านหนังสือตอนกลางคืนนิ...อิอิ
แต่แกน่ารักน่ะเวลาฉานหิวชอบหาอาร่ายให้กิน
แทงกิ้วเน้อ ... แล้วเราก็ กู๊ดไนท์กันทุกคืนเลยอ่ะ
ตวง----ฉานอยู่หอกับแกเทอมสุดท้ายเลย
ตอนแรกๆๆที่รู้จักแกตอนที่อยู่หอใหม่ๆๆอ่ะ
ตอนนั้นม่ายค่อยกล้สคุยกับแกนะ ม่ายรู้เปนไหร่
แต่อ้อถึงอยากคุยก็คงม่ายได้คุย เพราะแกคุยโทรสับ
ตลอดเวลาเลยอ่ะแต่พอมาอยู่กับเม้งได้คุยเยอะขึ้น
แอบขำตอนที่แกมาหัดเล่นเกมPlayอ่ะ เกมเตอติส
ที่เล่นแข่งกันอ่ะ..ตอนแรกกเล่นม่ายเปนแต่แข่ง
ไปๆมาๆ ชนะรวดเลยน้า...อยากย้อนกลับไปเล่นอีกจัง
จ๋อม----แกนี้วีรกรรมกับฉานไว้เยอะเลยนะ
ม่ายค่อยเลย... เยอะจนขี้เกียจนับ แต่เอา
เหอะยังไงฉันก็คล่องตำแหน่ง "คนแรกที่จ๋อมลืม"
ได้คงเส้นคงวามาก แต่เอาจิงๆๆฉานก็ม่ายเตยโกดแกจิงซักที
เลยนะ เพราะรู้ว่าโกดไปเดี่ยวก็ต้องโกดใหม่..555
แต่ว่าอย่าลืมบัตรกำนัล ล้างรถภายในทั้งคันหล่ะ
แล้วก็อย่าเอาเรื่องคนอื่นมาใส่ใจให้มากน้า..เดี่ยวเครียด
กิ๊บ----จำได้ตอนนั้นเราไปชะอำที่อยู่คนเดี่ยว
อ่ะ มีกิ๊บเนี้ยแหละโทรมาหาเราแล้วก็อยู่คุยเปนเพื่อน
ทางโทรสับเนื่องจากไม่มีกุญแกเข้าห้อง...
ตอนนั้นกิ๊บบอกว่าเพิ่งเลยชะอำไปเอง
น่าเสียดายไม่งั้นคงได้แวะเข้ามาหา
และก็ขอบคุณสำหรับขนมของฝากนะ
เราชอบเต้าห้อยนมสดที่ซู้ดเลยอ่ะ
(เราม่ายค่ายมีรูปกิ๊บเลยอ่ะ)
เกด--- อยู่หอร่วมกับแกมาตั้ง1 ปี แหนะ อยู่กับหนูดีด้วย อยู่กันสามคน
เกดเป็นคนการ์คูนเยอะมากคือถ้าเกดชอบอาร่ายเกดจะมีอย่างนั้นเยอะมาก
อย่างเช่น การ์ตูน เครื่องประดับ เป็นต้น ทั้งๆๆที่บางที่ซื้อมาม่ายได้อ่าน
และใส่ก็ตาม แต่มันก็เป็นความชอบของแกที่เป็นผลบุญมาสู่เพื่อนๆๆ
ให้หยิบยืมกัน แต่ฉานยืมแล้วคืนครบน๊า ม่ายเคตยตบมาเป็นของตัวเอง
ตอนเราอยู่ด้วยกันถ้าว่างๆๆก็จะสลับกันทาครีมให้กันเนอะแต่ส่วนมากแก
ชอบให้ฉานทาให้มากกว่า และแกก็จะนอนขำเสียงดัง เวลาจักกะจี้......เนอะ
เอิท โจ้ เก่ง --- ฝั่งหอชายที่คุยบ่อยก็มีสามหนุ่มเนี้ยแหละ
เอิทขอบตุณสำหรับ หนังนะ ที่ยืมมานานมากแต่จะเอาไปคืนให้นะ
ฝั่งหอชายนี้ต้องขอบคุณนะ เป็นคนส่งปิ่นโตตอนดึก ยามหิวเลยแหละ
ถึงแม้จะไม่บ่อยก็ตาม...555 ติถึงเวลาไปเที่ยวด้วยกันอ่ะ พวกแกนี้ชิ่งเมา
ทุกที ว่างๆๆไปร้องคาราโอเกะอีกนะ อยากเหนเอิทเต้นอีก...อิอิ
(อันนี้เรามีแต่รูปเอิทอ่ะ)
เพื่อนคนอื่นๆๆก็คิดถึงเหมือนกันนะ อยากหยุดเวลาจัง ยิ่งโตความรับผิดชอบยิ่งเยอะเนอะ สู้ๆ...กันน๊า ถ้าเข้ามาแล้วเหนว่า Blog ยังเขียนม่ายเสดแสดงว่ากำลังโดดงานมาเขียนอยู่แล้วโดนเรียกให้ไปทำงานต่อแหละ (-_-')หรือภาษาชาวบ้านเรียกว่า "กำลังโดนจิกหัวใช้อยู่" ~'_'~11/22/2005 Guest Book
11/19/2005 KeEP GoiNg
11/13/2005 ความรัก... ของคนตาบอด![]()
กับเพลงไม่ คุ้นหูที่เขาตั้งใจร้องเหลือเกินร้องนักหรอก
และดูเหมือนเขาก็ หวัง ว่าคุณจะต้องชอบมัน
เขาจับมือกัน วินาทีนั้น...ทำให้นึกถึงอะไรบางอย่าง ที่เคยมองข้ามมาตลอด คุณเคยนึกถึงความรักของ..คนตาบอด..หรือเปล่า ตนตาบอดรักกันได้ยังไงนะ เพราะคนตาบอด...ไม่เคยรู้เลยว่า... คนรักของเขา..มีหน้าตาเป็นอย่างไร คนตาบอด..จะรู้จักก็เพียงจิตใจของคนรักของเขาเท่านั้น เมื่อเขามีความพอใจกันและกัน ไม่มีเกียรติยศ... ศักดิ์ศรี...ให้กังวลใจ เพราะต่างคนก็ต่างไม่มีสิ่งนี้ ต่างคน..ต่างก็ไม่มีเงิน ตาสองข้าง ปิดสนิท....แต่เปิดใจเข้าหากัน คนสองคนที่อยู่ด้วยกัน ด้วย "ใ จ" ล้วนๆ ความรัก....ก็เกิดจากตรงนั้น คนตาบอด พาคนที่เขารัก ไปด้วยกันทุกหนทุกแห่ง คนตาบอด ไม่เคยกลับบ้านดึก คนตาบอด ออกจากบ้านพร้อมกัน...และกลับถึงบ้านพร้อมกัน พวกเขาเคยแยกกันบ้างหรือเปล่านะ....? คุณรู้หรือเปล่า คนตาบอด…จับมือของคนที่เขารักไว้ตลอดทั้งวัน คุณเคยทำอย่างเขาบ้างไม๊... ?
กลับมานึกถึงความรักของคนที่ตาดี
หลายๆ คน มีเกียรติยศ หน้าที่ การงาน ที่ดีเหลือเกิน หลายๆ คน ทั้งหล่อ ทั้งสวย...ทั้งรวย ทั้งฉลาด แต่พวกเราหลายๆ คนกลับต้องมาเสียใจเพราะความรัก หรือว่าพวกเรามองเห็นกัน.... เพื่อจะเรียกร้องสิ่งที่เราต้องการให้มากขึ้น.... ![]() เอ....พวกเราคาดหวังอะไรจากคนที่เรารัก....มากเกินไปหรือเปล่านะ
อนาคตของคนตาบอด..อยู่ตรงไหนก็ไม่รู้ ดูเหมือนเขาจะ...สงสัยก็เพียงแต่ว่า วันพรุ่งนี้...จะมีคนใจบุญซักกี่คน ที่ทำให้พวกเขากลับบ้านด้วยกันอย่างมีความสุข
ครั้งหน้า...ที่คุณเห็นคนตาบอด...ใจของคุณจะเปิดกว้างขึ้น คุณอาจมองเห็นภาพที่คุณ ไม่เคย มองเห็น ไม่ใช่ด้วยตา...แต่เห็นด้วยหัวใจ
|
|
11/11/2005 มาฟังกัน
โอ๊ยปวดเมื่อยจังเลยช่วงนี้!!!! ม่ายค่อยอยากจะทำอาร่ายเล้ยยยยย แต่วันนี้เริ่มดีขึ้นแล้วแหละ เพราะว่าขับรถผ่านไปกับแม่เห็นร้านนวดแผนโบราณ ก็เลยขอลองซักหน่อย ใช้เวลานวดไปตั้งชั่วโมงครึ่งแหนะ นานมั๊กๆๆ เริ่มตั้งแต่ขาข้นมาเลยอ่ะ จนถึงหัว นวดจนเกือบหลับแนะ พี่คนที่นวดให้จับเสนดีหน่ะ แต่ว่าแรงน้อยไปหน่อยรู้สึกได้เลยอ่ะ เพราะว่าตอนเข้ากดจะรู้สึกดีม่ายเจ็บนะ แต่ว่ามันม่ายสุดอ่ะที่ถ้าน้ำหนักดีกว่านี้จาดีม๊ากเลย
ตอนนวดจะรู้สึกผ่อนคลายดีนะ แต่ตอนที่พี่เขากดหลังแอบเกร็งอ่ะ พี่เขาเลยบอกว่าหลังแข็ง เป็นซะงั้นไป ว่างๆๆไปลองทำกันดูนะ ตอนแรกเราก็ม่ายกล้า เข้าไปก็กล้าๆๆกลัวๆๆ แต่ว่าต้องดูทีดีๆๆนะเพราะว่า ถ้ากดผิดละแย่เลย เพราะคนที่นวดให้แม่เรา แม่บอกว่าม่ายดีม่ายค่อยรู้เส้นอ่ะ กดม่ายเปนไงก็ม่ายรู้ เราก็ว่างั้นเห็นเขาทำเร็วไปด้วย -_-' ๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆๆ 11/6/2005 ความรัก กับ รองเท้าความรัก ก็เหมือนกับ รองเท้า![]() ![]() รองเท้าแตะ ส่วนมากขายตามร้านทั่วไป ดังนั้นเวลาเราไปเห็นก็ไม่เคยจะนึกสนใจ มีคนเสนอขายให้ราคาถูกๆ ก็ไม่เคยคิดจะซื้อ แต่พอจำเป็นเข้าจริงๆ ก็ต้องไปซื้อมาแก้ขัดก่อนอยู่ดี รองเท้าบางคู่สบายใหม่ๆ อาจรู้สึกสบาย แต่ถ้าใส่นานๆ เข้า อาจจะรู้สึกว่ารองเท้าคู่นี้ไม่เหมาะกับเรา อยากจะถอดทิ้งเสียเหลือเกิน รองเท้าบางคู่ลองใส่ที่ร้านแล้วรู้สึกแปลกๆ อาจมีบ้างที่คับไป หรือหลวมไป แต่ใครจะรู้ว่าบางทีพอใส่ไปซักพัก หนังอาจจะขยายพอดีกับเท้าของเรา จนรู้สึกว่าดีเหลือเกินที่ตอนนั้นตัดสินใจเลือกคู่นี้ รองเท้าบางคู่ ดูภายนอกอาจตลก แต่รู้มั๊ยว่าบางทีเมื่อมันมาอยู่คู่กับเท้าของเรา… อาจจะทำให้ทั้งเท้าของเราและรองเท้าดูดีผิดหูผิดตาไป ส่วนรองเท้าคู่ไหนที่เห็นคนอื่นใส่แล้วดูดี ก็ไม่แน่เสมอไปว่ามาอยู่กับเราแล้วจะดีเหมือนอยู่กับคนอื่น ....เคยเจอมั๊ย...ใครที่มีรองเท้ามากมายเกินความจำเป็น
เขาเหล่านั้นก็คงจะไม่รู้ว่าคู่ไหนเป็นคู่โปรด ตราบเมื่อเค้าได้เสียรองเท้าคู่นั้นไป ซึ่งมันก็อาจจะสายไปเสียแล้วที่จะทวงคืน แล้วรองเท้าตามโรงแรมล่ะ รองเท้าสาธารณะเหล่านั้นที่ได้ผ่านเท้าของผู้คนมามากมาย บางคู่อาจยังใหม่ บางคู่อาจดูโทรม ส่วนบางคู่อาจจะนำพาโรคมาสู่ผู้ที่ใส่ แต่รองเท้าสาธารณะเหล่านี้ มีความเหมือนกันอยู่อย่างนึงคือ ยากมากจนเรียกว่าแทบจะไม่มีเลย ที่จะมีคนมาขอซื้อเป็นเจ้าของ นอกเสียจากซื้อไว้ดูเล่น ซึ่งก็จะไม่มีทางได้สัมผัสกับความรัก ระหว่างเจ้าของกับรองเท้า...เฮ้อ...น่าสงสาร.... ...รองเท้าที่เหมาะกับเรา หาไม่ยาก และไม่ง่าย ![]() แต่ถ้าเดินไปแล้วเจอคู่ที่ถูกใจ อยากบอกว่า ให้รีบตัดสินใจซื้อ ก่อนที่จะถูกคนอื่นมาชิงตัดหน้าไปก่อน ซึ่งรองเท้าคู่นั้นอาจจะเป็นคู่เดียวในโลกที่เหมาะกับเรามากที่สุดก็ได้ ส่วนรองเท้าบางคู่ที่ไม่เหมาะกับเรา ใส่แล้วไม่รู้สึกสบาย ขอแนะนำว่าอย่าพยายามใส่ต่อไปอีกเลย มีแต่จะทำให้เราทรมาน เพราะในที่สุดเราก็ต้องโยนมันทิ้งไปอยู่ดี รองเท้าสมัยใหม่ ดูแล้วกิ๋บเก๋ แต่รองเท้าสมัยเก่าใส่แล้วก็ดูดีไปอีกแบบ จะสมัยไหนก็ช่าง ขอให้ใส่แล้วสบายที่สุด แล้วเมื่อเจอแล้วจงใส่มันอย่างถะนุถนอม จะได้อยู่กับเราไปนานเท่านาน ที่แน่ๆ…คือคุณจะไม่มีวันได้รู้หรอกว่า… รองเท้าคู่ไหนเหมาะกับคุณที่สุด คุณจะรู้ก็ต่อเมื่อคุณได้ลองใส่มันเท่านั้น ![]() 10/22/2005 About Loveรัก
......... ทำไม ? คนเราต้องการในสิ่งต่างๆที่อยู่รอบตัวเรา ทั้งที่ ในสาระสำคัญ หรือในความเป็นจริง สิ่งต่างๆเหล่านั้น อาจไม่ใช่สิ่งที่คุณเป็น หรือสิ่งที่คุณต้องการ ........ นั่นหล่ะ ความคิดชั่วครู่ชั่วยาม…. คนที่โชคร้าย คือคนที่สามารถไขว่คว้าเอาสิ่งเหล่านั้นมาเชยชมได้ แต่ท้ายที่สุดแล้ว สิ่งต่างๆเหล่านั้น ไม่ได้มีความหมายกับเขาเหล่านั้นเลย ........ ในขณะเดียวกัน คนที่บอกกับตัวเอง ว่าทำไมไม่เป็นเรา ทำไมเราไม่ได้สิ่งเล่านั้นมาอาจจะเป็นคนโชคดีที่สุดก็เป็นได้ ......... เพราะอะไร ??? คุณจะทราบได้อย่างไร
ว่าสิ่งต่างๆเหล่านั้น “ใช่” สำหรับเขา เก็บเงินมาตั้งนาน แรมปีแรมเดือน กับราคาตั้งแต่พัน ยันหมื่น แต่เมื่อได้มาแล้ว ซักเดือน ผ่านไป มันเป็นเพียงแค่ โทรศัพท์เพื่อรับสาย-โทรออก รับแมสเซจ อย่างเก่งก็ไว้ถ่ายรูป ฟังเพลง ........ แล้วก็ได้แต่คิดในใจว่า ไม่น่าเลย รุ่นเล็กกว่านี้ ก้มี ทำไมเราไม่เอานะ ........ หรือไม่ก็ได้แต่มองของชาวบ้านว่ารุ่นนั้นก็ดี รุ่นนี้ก็ชอบ ......... “รัก” ก็เหมือนกัน บางคนต้องการที่จะไขว่คว้ามัน อยากได้ใครซักคนมาเป็นเจ้าของ เป็นคนรัก ........ บางคนเดินเดี่ยว ก็นึกน้อยใจว่า ตนเอง ว่าไม่มีใครเข้าใจ หรือสนอกสนใจ ได้แต่เที่ยวหาคนอื่นไปเรื่อยๆ ทำทุกวิถีทางเพื่อที่จะได้ “ใครซักคน” มาครอบครอง ใช้เวลาเป็นแรมเดือน แรมปีในการที่จะทำให้คน “รู้จัก” กลายเป็นคน “รู้ใจ”
......... แต่บางคน เมื่อได้รัก และได้คบกับใครซักคน นั่นคือ “เราเป็นเจ้าของ” “เราคือคนรัก” “เขาต้องเป็นอย่างนั้น เขาต้องเป็นอย่างนี้” ......... คุณกำลังทำอะไรอยู่ !.?.! คุณบอกว่าคุณรักเขา แต่คุณไม่ได้ทำให้เขา “ทำในสิ่งที่เขารัก” ........ ใช่!! ถ้าแฟนคุณเป็นโทรศัพท์มือถือ ที่คุณนึกอยากให้แฟนคุณเป็นอย่างไรก็ได้ ตามที่ฟังก์ชันมันมี แต่คนรักของคุณมีความคิด มีความรู้สึก ไม่ได้สั่งได้อย่างที่ใจคุณต้องการ ......... คนรัก ไม่ใช่คนที่โดนครอบงำโดยคุณ
........ คนรักคือคนที่อยู่เคียงข้างคุณ ร่วมทุกข์ ร่วมสุข ไปด้วยกัน .......คุณปล่อยให้ คนที่คุณเรียกว่า “คนรัก” ทำในสิ่งที่เขา “รัก” บ้างหรือไม่ ..............คุณปล่อยให้ คนรัก ได้มีชีวิตในบางเวลาเป็นอิสระ จากตัวคุณบ้างหรือไม่ ..........................คุณปล่อยให้เขาได้มีชีวิตชีวา อยู่กับผองเพื่อนของเขาบ้างหรือไม่
.....ถ้ายัง จงทำมันซะ เพราะเมื่อใดก็ตามที่คุณไม่ได้ทำให้เขารู้สึกว่าคุณคือ เจ้าชีวิตของเขา ไม่ได้เป็นเจ้านายเขา ................เมื่อนั้น เขาก็จะรู้ว่า คุณคือ “คู่ชีวิต” ที่เข้าใจตัวเขา ไม่ใช่ “เจ้าชีวิต” ที่คอยบงการเขา ![]() 10/16/2005 เรื่องดีๆๆๆ1. นึกไว้เสมอว่าการโกรธ 1 นาที จะทำให้ความทุกข์อยู่กับเธอ 3 ชั่วโมง
2. ถ้ายิ้มให้กับคนที่อยู่ในกระจกรับรองว่าเค้าต้องยิ้มตอบกลับมาทุกครั้งแน่
3. ลองปลูกต้นไม้เองซักต้น การเติบโตของมันจะบ่งบอกตัวตนของเธอได้
4. หลับตานิ่งๆ ซัก 3 นาทีเมื่อรู้สึกว่าอะไรที่อยู่ตรงหน้ามันช่างยากจัง
5. เคี้ยวข้าวแต่ละคำให้ช้าลง จากที่รสชาติธรรมดาก้อจะอร่อยขึ้นเยอะเลย
6. ไม่ว่าผมจะสั้นหรือยาวแค่ไหนก้อต้องการให้หวีอย่างทะนุถนอมเหมือนกันหมด
7. การขึ้นบันไดสูงๆ แบบไม่ให้เมื่อย คือการไม่นับว่ากำลังยืนอยู่บันไดขั้นที่เท่าไหร่
8. คนตาบอดจะเห็นว่าเธอสวยมากๆ ทันทีที่เธอถามเค้าว่า"ช่วยพาข้ามถนนไหมค่ะ"
9. เมื่อจะหยิบเศษเงินให้ขอทานไม่จำเป็นต้องนับก่อนที่จะหย่อนลงกระป๋องหรอก
10. ควรหัดพูดคำว่า "ไม่เป็นไร" ให้เคยปากมากกว่าการพูดคำว่า "จะเอายังไง"
11. ลองตั้งนาฬิกาให้เร็วขึ้น 15 นาทีรับรองว่าจะไม่ค่อยไปสายเหมือนเมื่อก่อน
12. สัตว์เลี้ยงที่บ้านเก็บความลับเก่งเรื่องที่ไม่อยากให้คนอื่นรู้ จงเล่าให้มันฟัง
13. อาหารที่ไม่ชอบกินตอนเด็ก ลองตักเข้าปากอีกที เผื่อจะกลายเป็นอาหารจานโปรด
14. เขียนชื่อคนที่เกลียดใส่กระดาษแล้วฉีกทิ้งความเกลียดจะเบาบางลงไปเรื่อยๆ
15. ให้ปล่อยน้ำตาไหลโดยไม่ต้องเช็ด เมื่อน้ำตาแห้ง จะดูแทบไม่ออกว่าเพิ่งร้องไห้
16 . ตุ๊กตาและของเล่นเก่าๆ จะทำให้เรายิ้มออกเสมอเมื่อไปหยิบมาเล่นอีกครั้ง
17. ก่อนจะซื้ออะไรก้อตาม ต้องคิดหาประโยชน์ของมันทำให้ได้อย่างน้อย 3 ข้อก่อน
![]() 18. ถึงเสื้อกางเกงในตู้จะมีอยู่น้อย แต่ถ้าใส่สลับกันไปเรื่อยๆ ก้อจะดูเหมือนมีเยอะขึ้น
19.. ซาลาเปา 1 ลูก กินได้ 2 คน ลูกชิ้นปิ้ง 1 ไม้ กินได้ 4 คน ถ้าเธอคิดจะแบ่งเท่านั้นเอง
20. เลือกให้ของขวัญคนที่ไม่เคยได้ ดีกว่าให้คนที่ได้เยอะจนจำชื่อคนให้ได้ไม่หมด
21. ในวันที่รู้สึกเศร้าๆ เหงาๆ เดินไปซื้อดอกไม้ให้ตัวเองสักดอกแล้วจะดีขึ้น
22. ถึงจะไม่ออกไปไหน แต่ก้อไม่ได้หมายความว่าแต่งตัวสวยๆ หล่อๆ ไม่ได้นิ
23. ถ้าเธอเช็ดกระจกบานที่ขุ่นมัวที่สุดจนสดใสได้ ทำไมเธอจะเรียนดีกว่านี้ไม่ได้
24. พยายามอ่านหนังสือทุกชนิดในมือให้จบเล่มอาจไม่สนุก แต่ก้อมีประโยชน์แฝงอยู่
25. วันที่ตื่นเช้าๆ ให้บิดขี้เกียจนานที่สุดเท่าที่จะนานได้ถ้าขี้เกียจออกกำลังกายนะ
26. แค่เอาข้าวที่กินไม่หมดไปให้หมาที่เดินผ่านมาก็เป็นการทำบุญที่ไม่ต้องลงทุนแล้ว
27. ปิดไฟดวงที่ไม่จำเป็นในบ้านแม่จะได้มีค่าขนมให้เธอเพิ่มขึ้นอีกหลายบาท มีความสุข
วันนี้ไปถ่ายรูปมาที่สยามกับเพื่อนๆๆ [ป๋วย ก้อย เจ เม้ง ตวง กิ๊บ
เกด จ๋อม] เพื่อเป็นที่ระลึกเรียนจบ สนุกดี แต่เปลืองอ่ะเพราะถ่ายกัน
เยอะมาก อัดแทบทุกรูปเลย ถ่ายเสร็จก็มานั่งเขียนโปสการ์ดให้กันและ
กัน พวกเรา 8 คน ตอนเรียนก็อยู่หอด้วยกัน จบแล้วรู้สึกเสียดายจังต้อง
แยกกันอยู่แต่ม่ายเป็นไร ยังไงเราก็ต้องได้เจอกันอีก...
เพื่อนกันตลอดไปอยู่แล้ว ^_^
![]() เอาไว้จะเอารูปมา upload ดีก่า |
|||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||||
|
|